የአረብኛ ቋንቋ ታሪክ፡ ከመነሻ ወደ አለም አቀፍ ተጽእኖ

የግጥም፣ የመንፈሳዊነት፣ የሳይንስ እና የዲፕሎማሲ ቋንቋ፣ አረብኛ ዛሬ በዓለም ዙሪያ ከ400 ሚሊዮን በላይ ሰዎች ይነገራል። የ22 ሀገራት ይፋዊ ቋንቋ እና ከ6ቱ የተባበሩት መንግስታት ድርጅት (ተመድ) ቋንቋዎች አንዱ፣ ሀብታም እና ውስብስብ ታሪክ አለው። ግን ይህ ቋንቋ እንዴት ተወለደ? ዛሬስ ወደሆነው እንዴት ሊለወጥ ቻለ? ወደ የአረብኛ ቋንቋ ታሪክ መዝለል።

1. ሥሮቹ፡ የሴማዊ ቋንቋ ቤተሰብ

አረብኛ ሰፊው የአፍሮሲያቲክ ቋንቋ ቤተሰብ ነውእና በተለይም የሴማዊ ቋንቋዎችቅርንጫፍ ነው። በመሆኑም ከዕብራይስጥ፣ ከአረማይክ፣ ከፎንቄያውያን እና ከአካዲያን (የጥንቷ ሜሶጶጣሚያ ቋንቋ) ጋር የጋራ ቅድመ አያቶችን ይጋራል።

የሴማዊ ቋንቋ ጥንታዊ አሻራዎች ከብዙ ሺህ ዓመታት ዓክልበ. አረብኛ በአረብ ባሕረ ገብ መሬት ውስጥ ተፈጠረ። የቋንቋ ሊቃውንት ባጠቃላይ የጥንት አረብኛ ቋንቋዎችን በሁለት ቡድን ይከፍሏቸዋል፡ የብሉይ ደቡብ አረብኛ (የደቡብ አረቢያ ግዕዝ) እና የብሉይ ሰሜን አረብ። ዛሬ የምናውቀው አረብኛ የሚመነጨው ከኋለኛው ነው።

2. ቅድመ-እስልምና አረብኛ እና የግጥም ወግ

ከ 7 ኛው ክፍለ ዘመን በፊት, የአረብ ባሕረ ገብ መሬት በተለያዩ የቤዱዊን ጎሳዎች ይኖሩ ነበር. የተማከለ መንግስት ባይኖርም በቋንቋው ጠንካራ የባህል አንድነት ሰፍኖ ነበር፣ በትልቅ የአፍ ባህል የተደገፈ። ከእስልምና በፊት የነበረው ዘመን (ብዙውን ጊዜ ጃሂሊያህ ተብሎ የሚጠራው) የበደዊን የግጥም ወርቃማ ዘመን ነበር።

በዛን ጊዜ እኛ እንደምናውቀው የአረብኛ ፊደላት ከናባቲያን ፊደላት (ራሱ ከአረማይክ የተገኘ) የተወሰደው ገና በመሰራት ላይ ነበር። በአረብኛ ፊደላት የተጻፉት የመጀመሪያዎቹ ጽሑፎች የተጻፉት በ4ኛው እና በ5ኛው ክፍለ ዘመን ዓ.ም.

3. የቁርኣን ራዕይ እና የቋንቋ ደረጃ

7ኛው ክፍለ ዘመን በአረብኛ ቋንቋ ታሪክ ውስጥ ወሳኝ ለውጥ አሳይቷል። የቁርኣን መገለጥ ለነቢዩ መሐመድ ለቋንቋው የተቀደሰ ደረጃ ሰጠው። የቁርአን ጽሁፍ የወረደው በቁረይሽ ጎሳ (የመካ ጎሳ) ቀበሌኛ ሲሆን እሱም ለክላሲካል አረብኛ(አል-ፉሻ) መሰረት ሆኖ ነበር።

የእስልምና ግዛት ፈጣን መስፋፋት (እና አረብኛ ተናጋሪ ያልሆኑ ህዝቦች ውህደት) አንጻር ቅዱስ ጽሑፉን ከማንኛውም ለውጥ ለመጠበቅ ሊቃውንቱ የቋንቋውን ኮድ ማስተካከል እና የአረብኛ ሰዋሰው ህግጋትመመስረት ነበረባቸው።

• የሰዋስው አፈጣጠር፡ ሰዋሰው በተለይም በባስራ እና በኩፋ (በአሁኑ ኢራቅ) በ 8 ኛው ክፍለ ዘመን ጥብቅ ህጎችን አውጥተዋል። የሲባዋይህ ሥራ በተለይ መሠረት ነው።
• የዲያክሪቲካል ምልክቶች መጨመር፡ ተመሳሳዩን መሰረታዊ ቅርጽ የሚጋሩ ፊደላትን ለመለየት (እንደ ب, ت, ث ያሉ) ነጥቦች ተጨምረዋል።
• የድምፅ አወጣጥ፡ የአጭር አናባቢዎች ምልክቶች (ሀራካት) የተጀመሩት የቁርዓን ፅሁፎችን የአነባበብ ስህተቶች ለመከላከል ነው።

4. የእስልምና ወርቃማ ዘመን እና ሳይንሳዊ ተጽእኖ

ከ 8 ኛው እስከ 13 ኛው ክፍለ ዘመን በኡመያድ እና በአባሲድ ኸሊፋዎች ጊዜ አረብኛ የግዛቱ ቋንቋ ሆነ ይህም ከስፔን (አል-አንዳሉስ) እስከ ህንድ ድንበር ድረስ. አረብኛ የሃይማኖት ቋንቋ ብቻ አልነበረም; የአስተዳደር፣ የፍልስፍና፣ እና ከሁሉም በላይ የሳይንስ ቋንቋ ሆነ።

ሰፊ የትርጉም እንቅስቃሴ ተጀመረ። የግሪክ (አርስቶትል፣ ፕላቶ፣ ኤውክሊድ)፣ የፋርስ እና የህንድ ስራዎች ወደ አረብኛ ተተርጉመዋል። አረብኛ ተናጋሪ ሊቃውንት መዝገበ ቃላትን በአዲስ የህክምና፣ የሂሳብ እና የስነ ፈለክ ቃላት አበልጽገውታል። በዚህም ብዙ የአረብኛ ቃላቶች በኋላ ወደ አውሮፓውያን ቋንቋዎች ገብተዋል (እንደ አልጀብራ፣ ዘኒት፣ስኳር፣ ጥጥ እና አረብኛ ቋንቋዎች።

5. ዘመናዊው ዘመን፡ ዲግሎሲያ እና ዘመናዊ መደበኛ አረብኛ

ዛሬ አረብኛ ቋንቋdigolossieበተባለ የቋንቋ ሁኔታ ይገለጻል ይህም ማለት የተለያየ ተግባር ያላቸው ሁለት የቋንቋ መዝገቦች አብረው መኖር ማለት ነው፡-

ዘመናዊ መደበኛ አረብኛ (ኤምኤስኤ)

ይህ የክላሲካል አረብኛ ቀጥተኛ ዝግመተ ለውጥ ነው። በ19ኛው እና በ20ኛው ክፍለ ዘመን (በናህዳበአረብኛ ህዳሴ) ዘመን ዘመናዊ መዝገበ ቃላትን ለማካተት ተስተካክሏል። እሱ የጽሑፍ ፣ የፕሬስ ፣ የትምህርት ፣ የሥነ ጽሑፍ እና ኦፊሴላዊ ንግግሮች ቋንቋ ነው። በአረብ ሀገራት ሁሉ ተረድቷል።

የአረብኛ ቋንቋዎች (ዳሪጃ / አሚያ)

ይህ በዕለት ተዕለት ሕይወት ውስጥ የሚነገረው ቋንቋ ነው. እያንዳንዱ ሀገር እና እያንዳንዱ ክልል የራሱ የሆነ ዘዬ አለው፣ በቅድመ-ነባር ቋንቋዎች (በርበር በሰሜን አፍሪካ፣ አራማይክ በሌቫንቱ) ወይም በቅኝ ግዛት ቋንቋዎች (ፈረንሳይኛ፣ እንግሊዘኛ፣ ስፓኒሽ)። የሰሜን አፍሪካ፣ የግብፅ፣ የሌቫንት እና የባህረ ሰላጤ ቀበሌኛዎች አንዳንድ ጊዜ አንዳቸው ከሌላው በጣም የተለዩ ሊሆኑ ይችላሉ።

ማጠቃለያ

የአረብኛ ቋንቋ ታሪክያልተለመደ የመቋቋም እና ቀጣይነት ያለው መላመድ ነው። በአረብ በረሃ ጎሳዎች ብቻ ከተወሰነ ቋንቋ ጀምሮ የሰው ልጅ ታሪክን በመቅረጽ የሥልጣኔ ዋነኛ ምንጭ ሆነ። ዛሬ፣ በዘመናዊ ሥነ-ጽሑፍ፣ በፓን-አረብ ሚዲያ፣ እና በዲጂታል ሉል እየተመራ፣ አረብኛ ታሪኩን መጻፉን ቀጥሏል፣ በዓለም ዙሪያ ያሉ የቋንቋ ሊቃውንትንም ይስባል።

ወዲያውኑ ለመተየብ እና ለመለማመድ፣ የእኛን ነጻ የአረብኛ ቁልፍ ሰሌዳ በመስመር ላይ ይሞክሩ።